Welkom in de Knollentuin van Damme
VVZwammerdam
2–0
s.c. Woerden

Op één of andere manier heeft onze onbespoten grasmat afgelopen week een beurt gehad omdat ook hier de regel geldt: ‘bad money drives out good money’. Onkruid verdrukt het gras in normaal Nederlands. Er werd in ons dorpje (1.350 inw.) een paardenmiddel gebruikt: met de tractor er overheen om te verticuteren, dan krijgt het gras immers weer lucht en komt er uiteindelijk weer een dichte mat. Maar niet gelijk in dezelfde week, hoe ongeduldig kun je wezen? Hoe dan ook, het is letterlijk een wereld van verschil als je normaliter kunstgras gewend bent. Eerlijk is eerlijk.
Met de rust 1-0, na rust 2-0. Beide doelpunten van Derek Boot. Een topwedstrijd, met naast Derek veel dank aan doelman Bartjan Pfaff. En eerlijk is eerlijk: alle spelers, ook de invallers, speelden prima. Natuurlijk hebben we onlangs van ROAC en Koudekerk verloren, maar dat was op kunstgras. Thuis zijn we inmiddels vijftien wedstrijden achtereen ongeslagen. Daar maken we graag grapjes over, maar thuis spelen we dan ook op écht gras. Niet op van die groene plastic slierten met korrels ertussen. Ons veld mag er bar en boos bij liggen, het blijft kennelijk vruchtbare bodem voor punten. We hebben vaker wedstrijden waarin wij meer balbezit hebben en de tegenstander de betere kansen krijgt. Ditmaal was Woerden het eerste halfuur sterker en schoot het op de lat. Maar bij de eerste de beste counter was het raak: 1-0 door Derek Boot. Morris kopte nog een bal fraai naast, maar met die 1-0 gingen we rusten.
Na rust kwam Stan de Groot, terug na een langdurige blessure, in de spits voor de nu geblesseerde Ole Jansze. Binnen een minuut of zes lag de 2-0 erin. Weer Derek. Tien minuten later liep Stan er zelf zo doorheen, maar hij knalde naast. In de 66ste minuut leverde een forse overtreding op Koen een speler van Woerden rood op. Daarna kwamen de bezoekers er helemaal niet meer aan te pas en hadden we naar 5-0 kunnen, misschien wel moeten uitlopen. Maar ja, de bal is rond en aan de Spoorlaan spelen we nu eenmaal niet op een biljartlaken. Al doen sommige kale plekken daar inmiddels wel een poging toe. We moeten er verder geen gras over laten groeien. Dat doen ze in Zegveld ook niet: aanstaande zaterdag wacht alweer kunstgras. En dan hebben we ook onze Pupil van de Week – Fabian – niet bij ons om nog wat extra geluk te brengen …



















